Elke generatie is anders. De generatie Alfa, die nu opgroeit, kan waarschijnlijk niet of weinig voorstellen bij de dingen die wij deden als tieners van Generatie X of Y. Of alles vroeger beter was, dat wil ik niet zeggen. Maar zo eens terugkijken en vergelijken, dat leek ons wel eens leuk zo na de examenstress van de voorbije weken.
- Films streamen, daar was in de verste verte nog geen spraken van. Wij gingen naar de videotheek achter videobanden, al dan niet met een draagbare videospeler erbij gehuurd.
- Betalen deden we in ons eigen landje met Belgische frank. Ging je op reis? Dan moest je naar de bank je ‘franken’ wisselen in vreemde valuta. Ging je naar Nederland waren het ‘Guldens’, naar Duitsland ‘Duitse marken’. En ging je op reis naar Italië? Dan moest je achter Italiaanse Lires vragen. Met elk hun eigen wisselkoers.
- Iets opzoeken voor school? Dan namen we er een atlas, encyclopedie, … bij. Hadden we het thuis niet liggen. Dan kropen we op de fiets naar de plaatselijke bibliotheek, waar we in een fichebak moesten zoeken waar iets stond in de grote zaal.
- De weg zoeken? Dat gebeurde niet via een App of Navigatiesysteem. Daarvoor had je (onhandige) kaarten of wegenatlassen. Of je vroeg het aan een vriendelijke voorbijganger.
- Wij luisterden ook naar muziek, hoor. De radio was onze goede vriend. Maar ook op TV via zenders zoals MTV of TMF. Muziek voor onderweg werd opgenomen op een cassette en later op CD, of je kocht deze van je favoriete artiest in de platenwinkel zoals de Free Record Shop. Afspelen deed je op een walkman (cassettes) of Discman (cd’s).
- Vertalen deden wij zelf, zomaar uit ons hoofd. Of je kon een woord opzoeken in een woordenboek. Al vergde dat laatste veel tijd. Er bestonden geen apps of sites die, zoals nu, hele teksten kunnen vertalen.
- Eindwerken of opstellen schreven we vanuit ons eigen (opgedane) kennis of vanuit onze eigen fantasie. Er bestond toen helemaal niets zoals chatGPT of andere AI-systemen.
- Afspreken met vrienden en vriendinnen? Dat deden we op school door een uur en plaats af te spreken, zonder dat er zoals nu tientallen berichten naar elkaar worden gestuurd. In het slechtste geval pakte we de vaste telefoon om naar elkaar te bellen.
- Het internet zoals we het nu kennen, bestond toen nog niet. Pas midden jaren ’90 vond het zijn weg naar de gewone mensen. Je moest toen inloggen via een inbelverbinding (met een irritant geluid). Maar je moest die lijn wel delen met je andere familieleden. Wou er iemand bellen, dan had je geen internet. Verwachtten je ouders een fax? (de e-mail uit de jaren ’80 en ’90). Ook dan moest de lijn vrij blijven. En je betaalde toen ook per minuut ipv een vast bedrag.
- Op de televisie hadden we keuze uit een paar zenders. Terugspoelen of pauzeren zat er niet in. Wou je iets kijken en je was niet thuis. Moest je het opnemen op een videocassette. En bovendien moest iedereen hetzelfde programma bekijken. Al waren die soms wel beter dan heel wat programma’s die nu gemaakt worden.
Onze tieners kunnen het zich het misschien niet allemaal inbeelden – maar hé, het had toch ook wel zijn charmes onze tienertijd.
Q: Wat is er nog anders uit jullie kinder- of tienertijd in vergelijking met nu?
Disclaimer: Dit bericht bevat enkele affiliate links.
Uitgelichte afbeelding: Ricardo Berganza op Pexels
